Captain Black

               Uzun zaman sonra ilk pazartesi sendromsuz pazar. ”Gidecek bir okulum” bile yok der ve kafama sıkar giderim.

               Tren raylarında, trenlerin içinde ve o civarlarda fotoğraf çekinmeyin artık. Hayır öleceksiniz diye korkuyorum lan. Ne bu raylarla samimiyet. Ha makinistlerden hoşlanıyorsanız orası ayrı. Ama olsun korkuyorum lan ben, çekinmeyin.

                 Çevremde bir kız topluluğu olduğunu düşünün. Ama hastalıklılar. Şimdi içlerinden birisi senden hoşlanıyorsa boku yedin demektir. Çünkü diğerleri anında muhabbeti kesiyor seninle. Hatta facebook’tan siliyor, buda kesmezse engelliyor. Tarikat olmuşlar resmen. İsimleri de ”aramızdan birisi birinden hoşlanırsa, ona hastalıklı gibi davranıp, karantinaya alınmış gibi ondan uzak duruyoruz” tarikatı.

              Başka bir kız topluluğu daha var. Onlarda tam tersi. Birisi seni seviyorsa, hepsi sana asılıyor. Birbirlerinin kuyusunu kazıyorlar. Onların isimleri de ”erkek erkektir, yiyin gayri” tarikatı. 

            Sonra Alper neden normal değil dersiniz. 

    ERROR

           Bir solak olarak bu dünyada yaşamak çok zor lan. Her şey bize karşı. Sürekli ”aa sen solak mısın?” sorusuna cevap vermek zaten sinirlerimi yerle bir ediyor.

           Mesela; -Şuan kullandığım fare sağlaklar için yapılmış. Tam sol tarafında anlam veremediğim gereksiz tuşlar var. Ve lanet olsun solak olduğum için her seferinde o tuşlarla gereksiz temaslar yaşıyorum.

                     -Konserve açıcağını asla ama asla kullanamadım. Annem gelir aç der. Ben giderim içeri tornavida, çekiç ne bulursam konserveye girerim.

                     -Benim gibi bir kahve hastası insanı kahveden soğuttu bu durum. Cezve sağ elini kullananlar için üretildiğinden, düzgünce kahveyi fincana dolduramam.

                      -Elektro gitar almaya gittiğimde, solak olduğum için 100$ fark ödüyorum, klasik gitarda alsam telleri değiştirmek için yine fark ödüyorum.

                     -Yemek yerken, yaşlılar sağ elinle yesene, o elinle kıçını siliyorsun diyor ve kafa atmamak için zor duruyorum. Neyse sakinleşip ben kıçımı tuvalet kağıdıyla siliyorum yeaa diyerek karşı tarafı dumur ediyorum.Yine yemek yerken gereksiz kol temasları yaşıyor ve çorbamı hep döküyorum.

                     -Dershanede ki tekli sıralarda yazı yazmak için, farklı farklı pozisyonlar deniyorum. Çünkü sağ elini kullananlar için yapılmış. Yine yazı yazarken bütün sayfa siyah oluyor. Malum sol elim sürte sürte sağ tarafa geliyor.

                     -Makası düzgün kullanamıyorum, yamuk kesiyorum veya parmaklarım makasın içinde sıkışıyor.

                    -Saate baktığımda anlamak ilk başlarda zor oluyordu, alıştım ama ters geliyor.

                   -Düz beyaz bir kağıda bir şeyler yazmak istediğimde altına çizgili kağıt koymam şart oluyor, aksi halde yazı yukarıdan aşşağı doğru kayıyor.

                   -İnternet cafelerde bilgisayar kullanamıyorum. O lanet olası fareyi sol tarafıma almak ölüm gibi ki genelde alınmıyor, farenin kablosu bir yerlere takılır, öyle mal mal cebelleşiyorum.

                   -Mürekkepli kalemleri kullanamıyorum, bir anda dağılıyor mürekkep ve göt gibi kalıyorum.

                   -Hep özenmişimdir patates soyacağını kullanmayı. Millet kaymak gibi kullanır, ben patatesin kabuğunu kesmeyi bırak, ortada kesicek patates kalmıyor.

             Kısacası zorlanıyorum.